در حالی که امروز بسیاری انتظار سخنرانی دونالد ترامپ در سازمان ملل و عواقب آن را می کشند، رییس جمهور ایالات متحده از خودرو جدید مخصوص خود رونمایی کرد.
بعد از ۱۰ سال خدمت، بالاخره لیموزین کادیلاک قدیمی ریاست جمهوری آمریکا که لقب «هیولا» (The Beast) را داشت به طور رسمی بازنشسته شد و با ورود دونالد ترامپ به شهر نیویورک برای شرکت در مجمع عموی سالیانه سازمان ملل، از خودرو زرهی جدید او رونمایی شد. بر اساس تصاویر منتشر شده، ظاهر این خودرو تفاوت ساده ای نسبت به مدل قبلی دارد و آن را شبیه سدان های مدل Escalade ساخته اند.
چیزی که در همین روز اول می توان در مورد این خودرو گفت این است که هیولای سیاه جدید ریاست جمهوری آمریکا بزرگ و بلند است. درست مانند هیولای سابق، این کادیلاک جدید نیز بر اساس پلتفرم وانت های جنرال موتورز و بسیار محکم و با قابلیت های حفاظتی پیشرفته ساخته شده است.
وزن آن بین ۱۵٫۰۰۰ تا ۲۰٫۰۰۰ پوند (۶٫۸۰۰ تا ۹٫۱۰۰ کیلوگرم) بوده و نمی توان در مورد قابلیت های حفاظتی آن در شرایط کنونی صحبت کرد اما بدون شک از بروزترین تکنولوژی های زرهی در آن استفاده شده است. کار بر روی لیموزین جدید رییس جمهور ایالات متحده از سال ۲۰۱۳ آغاز شد اما جزییات بسیاری در مورد این خودرو سری نگه داشته شده است. این خودرو جدید همانند نسخه قبلی از ترکیب صندلی ۲+۳+۲ برخوردار است.
از این خودرو به طور خاص و عمده برای انتقال دونالد ترامپ از محل فرود هواپیما یا هلی کوپتر مخصوص ریاست جمهوری تا مقصد او در طول روزهای رسمی خدمت استفاده خواهد شد. خودرو جدید رییس جمهور ایالات متحده برای اولین بار روز یکشنبه در باند فرود هلی کوپتر وال استریت در منهتن رویت شد.
برای ساخت این خودرو، دولت ایالات متحده در سال ۲۰۱۴ قراردادی به ارزش ۱۵٫۸ میلیون دلار با جنرال موتورز منعقد کرد که شامل ساخت چندین خودرو لیموزین در فازهای سه گانه خواهد بود.
ولادیمیر پوتین نیز چند ماه پیش از اولین خودرو وطنی مخصوص رییس جمهور روسیه رونمایی کرده و استفاده از لیموزین های مرسدس بنز مخصوص خود را رها کرد. شی جین پینگ نیز اخیراً لیموزین جدید خود را دریافت کرده و در سفر قبلی خود به آفریقا در ماه گذشته از آن استفاده نمود.
اما خودرو موسوم به «هیولا» نقش نمادین بیشتری در میان دیگر خودروهای رهبران جهان دارد و بسیاری از علاقمندان حوزه خودرو در سراسر جهان اخبار مربوط به آن را دنبال می کنند. حتی کیم جونگ اون، رهبر جوان کره شمالی، که گفته می شود علاقه زیادی به انواع خودروهای لوکس و مجهز داشته و ناوگانی از این خودروها در اختیار دارد نیز هنگام ملاقات با دونالد ترامپ در سنگاپور، نگاه خاصی به خودرو رییس جمهور ایالات متحده انداخت.
وی نیز از ناوگانی از خودروهای مرسدس پولمن گارد استفاده می کند که متعلق به سال های ابتدای دهه کنونی هستند. از ویژگی ها و امکانات خارق العاده خودرو جدید رییس جمهور ایالات متحده که طبقه بندی شده نیستند می توان به زره ضخیم آن در انواع مختلف و لایه هایی که می توانند حمله مستقیم را دفع کنند، قابلیت مقاومت در برابر مین و طراحی خاص بدنه برای مقاومت در برابر حملات شبیخونی اشاره کرد که باعث شده وزن و حجم این خودرو به شدت افزایش یابد.
سیستم تعلیق پیشرفته خودرو مذکور باعث شده که این قلعه متحرک بسیار مطمئن و چابک بوده و در مواقع خطر، راننده بتواند عملیات پیچیده فرار و مانورهای تهاجمی مانند پیچش های J شکل در فضاهای تنگ را به راحتی انجام دهد.
یک سیستم سرکوب آتش سوزی در درون خودرو تعبیه شده که باعث می شود حتی در بدترین حوادث و تصادفات نیز سرنشینان دچار سوختگی نشده و در درون یک پیله حفاظت شده زنده بمانند. تایرها با رشته های کولار تقویت شده و امکان پنچر شدن آن ها وجود ندارد و بدین ترتیب لیموزین رییس جمهور ایالات متحده حتی پس از مورد اصابت قرار گرفتن نیز به مسیر خود ادامه خواهد داد.
اسکلت این خودرو بسیار محکم و تقویت شده است تا بتواند وزن سنگین آن را تحمل نماید. بدنه خودرو نیز نسبت به دنیای بیرون کاملاً عایق بوده و یک سیستم محیطی نظامی به کار رفته در آن باعث می شود که سرنشینان در صورت حملات اتمی، شیمیایی و بیولوژیکی در امان باشند.
سیستم رانندگی دید در شب و یک سیستم ارتباطی بسیار پیشرفته که به شبکه بی سیم بسیار امنی متصل است نیز در این خودرو وجود دارد. کیسه های خونی که با گروه خونی دونالد ترامپ همخوانی دارند در درون یخچالی در درون خودرو نگهداری می شوند تا در صورت بروز خونریزی به هر دلیلی، امکان تزریق سریع آن ها وجود داشته باشد.
از دیگر ویژگی های حفاظتی این خودرو می توان به توانایی تولید دود برای مخفی ماندن، ایجاد زمین لغزنده در پشت سر با استفاده از مواد روغنی، قابلیت انتشار گاز اشک آور و حتی انتقال شوک الکتریکی از طریق دستگیرها درها اشاره کرد. البته به عنوان آخرین سپر دفاعی، نیروهای امنیتی با سلاح های سبک در خودرو حضور دارند تا در صورت لزوم از رییس جمهور محافظت نمایند.
بر اساس مستندات تاریخی، نخستین وسیله نقلیه ای که می توان نام آن را لیموزین گذاشت، در فرانسه ساخته شده و نام آن هم از منطقه ای در فرانسه به نام (Limousin) گرفته شده است.
در دسته بندی های خودرویی، لیموزین یک سدان لاکچری به حساب می آید که به وسیله راننده با لباس مخصوص (Chauffeur) رانده می شود و عموما برای حمل و نقل مقامات سیاسی، سلبریتی ها و یا افراد خاص مورد استفاده قرار می گیرد. در این مطلب نگاهی کوتاه و مختصر به روند زمانی پیدایش این کلاس خودرو می اندازیم.
1899
نوع جدیدی از وسیله نقلیه در فرانسه و در حوالی شهر پاریس تولید شد که متشکل از یک جایگاه نسبتا بزرگ برای نشستن سرنشینان و یک صندلی در بیرون اتاق برای نشستن راننده بود که به وسیله یک سقف پارچه ای یا چوبی کاور می شد.
1900
به سرعت بعد از گذشت کمتر از یک سال، این وسایل نقلیه بی نام و نشان به دلیل اینکه گفته می شد از نمای روبرو به حالت عبای چوپانان منطقه لیموزین فرانسه شباهت دارد، لیموزین نام گرفت. شاید نتوان هیچ دلیل منطقی برای این نامگذاری تعین کرد!
1901
لیموزین در فرانسه به شدت مورد توجه قرار گرفت و پاریسی های سرمایه دار تمایل زیادی به خرید آن پیدا کردند. دلیل آنها برای خرید این وسیله این بود که می توانستد از آن برای حمل مواد غذایی خشک و همچنین البسه استفاده کنند.
1902
پس از چند سال، به دلیل مصطلح شدن کلمه لیموزین در بین مردم، در سال 1902، دیکشنری آکسفورد برای نخستین بار واژه لیموزین را همانند بسیاری دیگر از واژه هایی که بر اساس نامگذاری مردم محلی به وجود آمده اند، به عنوان یک مدل از خودرو به لیست واژگان خود اضافه کرد.
1910
وقتی در سال 1903 برای نخستین بار پای اولین لیموزین به خاک آمریکا باز شد، طولی نکشید که استارت تولید یک نمونه داخلی از این مدل خودرو در آمریکا زده شد. شرکت کدیلاک برای نخستین بار در سال 1910، اقدام به ساخت یک دستگاه لیموزین بر پایه خودرو Model 30 خود کرد.
1916
انجمن مهندسان خودرو امریکا، لیموزین را در سال 1939 تحت عنوان «یک خودرو سرپوشیده با قابلیت جا گرفتن 3 تا 5 سرنشین به علاوه یک صندلی برای راننده» توصیف کردند. در این تعریف در واقع ظاهر یک خودرو با 2 در مدنظر قرار گرفته شده است - که یکی از سمت راننده و از جلو اتومبیل به منظور سوار شدن راننده و دیگری در سمت دیگر و در انتهای اتومبیل به منظور سوار شدن - شخصیت های اصلی داستان تعبیه شده اند.
1920
در اوایل دهه سوم از قرن بیستم، هالیوودی ها رابطه خوبی با لیموزین برقرار کردند. مالکیت یک دستگاه از این خودروها توسط Rudolf Valentino جزو نخستین تمایلات نشان داده شده توسط جامعه هنری آمریکا به داشتن خودروهای خاص بود.
1921
نخستین مرکز تعمیرات لیموزین ها در سال ۱۹۲۱ و توسط James P. Carey در شهر نیویورک افتتاح شد. تا آن زمان البته تعداد لیموزین های موجود در بازار چندان زیاد نبود ولی با توجه به تمایلات بازار وجود یک چنین مرکزی در آمریکا لازم بود.
1928
اولین لیموزین کشیده (stretch Limousine) در سال ۱۹۲۸ و در Ford Smith آرکانزاس و توسط مدیر کمپانی Armbruster به تولید رسید از آنجایی که این خودروها اغلب به منظور حمل و نقل رهبران ارکستر و استفاده می شدند، تا مدتی در ادبیات عامیانه به آنها Big-Band Bus (به معنی تحت اللفظی اتوبوس بزرگان موسیقی گفته می شد.
1930
به دلایلی مثل مشکلات اقتصادی که در دهه چهارم قرن بیستم که دامنگیر آمریکا شد، صنعت ساخت لیموزین که یک صنعت لوکس به حساب می آمد با کمبود بودجه مواجه شد ولی در عوض استفاده از لیموزین های موجود در حمل و نقل مسافران پروازی از هتل به فرودگاه و برعکس به شدت رواج پیدا کرد.
1939
نخستین لیموزین مخصوص ریاست جمهوری در آمریکا در سال ۱۹۳۹ یعنی درست در زمان شروع جنگ جهانی دوم توسط شرکت لینکولن و برپایه سری K این برند برای رزولت ساخته شد.
1980
در دهه ۸۰ میلادی با توجه به رشد به وجود آمده بعد از بحران های اقتصادی و جنگ، حال و هوای جدید آن روزها وسایل حمل و نقل مجهزتر و مدرن تری را می طلبید. به دنبال این مسئله صنعت ساخت لیموزین های جدید و نوین در دهه ۸۰ دوباره کار خود را آغاز کرد و پا به بازار عرصه جدید گذاشت.
2009
شرکت کدیلاک به عنوان یکی از مانورهای تبلیغاتی خود همیشه از این جمله استفاده می کند که این شرکت سازنده خودروهای سواری رئیس جمهور آمریکاست. در سال ۲۰۰۹ لیموزین ۱۸ فوتی اختصاصی باراک اوباما با نام مستعار The Beast (جانور) توسط این شرکت ساخته شد؛ خودرویی که وزن هر در آن، با وزن یک در بوئینگ ۷۶۷ برابری می کند!