روغن آرگان یا روغن ارقان که طلای مایع هم نامیده می شود یک محصول ارگانیک است که از هسته های درخت آرگان که بومی مراکش است استخراج می شود.
این روغن کمیاب و گرانقیمت فواید بسیاری برای پوست و مو دارد که در این مقاله به طور کامل با خواص و روش استفاده روغن آرگان برای پوست صورت و موهای سر آشنا خواهید شد.
خواص روغن آرگان برای پوست صورت
1. مرطوب کننده طبیعی پوست
روغن آرگان حاوی مقادیر بالای ویتامین E و اسید چرب اشباع شده بوده و به عنوان مرطوب کننده و نرم کننده طبیعی پوست شناخته می شود، روغن آرگان را می توانید برای همه ی قسمت های بدن استفاده کنید.
چند قطره روغن آرگان را بر روی پوست خود بمالید و با حرکات ملایم ماساژ دهید تا پوست را نرم و مرطوب کند.
2. جوان سازی صورت
روغن آرگان نه تنها به عنوان یک مرطوب کننده طبیعی عمل می کند بلکه چین و چروک پوست را کاهش داده و برای جوان سازی پوست صورت مفید می باشد.
قبل از خواب مقداری روغن آرگان را به آرامی بر روی پوست صورت و گردن خود ماساژ دهید، بگذارید یک شب بماند و روز بعد با آب بشویید.
3. درمان پوست خشک صورت
ویتامین E و اسیدهای چرب موجود در روغن آرگان برای افرادی که پوست خشک دارند و از بیماری اگزما رنج می برند مفید می باشد.
مقدار کمی روغن آرگان را بر روی پوست بمالید و به آرامی ماساژ دهید، هر روز این روش را به کار ببرید تا زودتر نتیجه بگیرید.
4. درمان جوش صورت
روغن آرگان آنتی اکسیدان های زیادی دارد که چربی پوست و التهاب را کنترل کرده و به درمان آکنه و جوش صورت کمک می کند.
روزی دو بار مقداری روغن آرگان را بر روی پوست تمیز صورت بمالید و خوب ماساژ دهید بگذارید 15 دقیقه بماند و سپس با آب بشویید و خشک کنید.
5. لایه برداری و پاک سازی پوست
روغن آرگان می تواند برای پاکسازی و لایه برداری از پوست صورت استفاده شود. لایه برداری منظم پوست صورت سلول های مرده پوست را از بین می برد و از ایجاد چروک در پوست صورت جلوگیری می کند.
یک قاشق شکر قهوه ای را با چند قطره روغن آرگان ترکیب کرده و 2 تا 4 دقیقه پوست صورت را دایره ای ماساژ دهید، سپس با آب گرم بشویید و خشک کنید.
6. درمان ترک بارداری
روغن آرگان به دلیل محتوای ویتامین E الاستیسیته پوست را افزایش داده و می تواند برای پیشگیری و درمان ترک پوست بارداری در زنان باردار استفاده شود.
قبل و بعد از زایمان چند قطره روغن آرگان را بر روی سینه ها، شکم و ران ها بمالید و خواب ماساژ دهید تا ترک بارداری درمان شود.
7. ضد آفتاب طبیعی
ترکیبات موجود در روغن آرگان می توانند پوست را در برابر اشعه ماورا بنفش خورشید محافظت کنند و از پیری و سرطان پوست جلوگیری کنند.
8. رفع التهاب پوست بعد از اصلاح و اپیلاسیون
روغن آرگان یک درمان طبیعی برای درمان التهاب و خارش پوست بعد از اصلاح صورت در آقایان و اپیلاسیون در خانم ها می باشد.
یک قطره روغن آرگان را بر روی پوست صورت یا بدن بمالید و آرام ماساژ دهید تا التهاب رفع پوست شود.
9. کرم دور چشم آرگان
از آنجایی که روغن آرگان حاوی مقادیر بالایی ویتامین E می باشد می تواند برای درمان چروک دور چشم استفاده شود. شما می توانید به راحتی مقداری روغن آرگان را هر روز صبح دور چشم ها ماساژ دهید.
اگر روغن آرگان را با مقداری روغن جوجوبا، 10 قطره روغن دانه هویج و 10 قطره روغن ویتامین E ترکیب کنید یک کرم دور چشم حاوی روغن آرگان دارید که می توانید هر روز صبح برای رفع چین و چروک دور چشم استفاده کنید.
10. تقویت ریش
روغن آرگان یک روش طبیعی برای تقویت ریش و سبیل ها بوده و علاوه بر این به عنوان نرم کننده و حالت دهنده ریش هم مورد استفاده قرار می گیرد.
روغن آرگان همچنین می تواند برای افزایش رشد و پرپشت شدن ریش و سبیل استفاده شود.
خواص روغن آرگان برای موی سر
11. نرم کننده طبیعی مو
روغن آرگان به عنوان یک نرم کننده طبیعی مو شناخته می شود، همچنین روغن آرگان می تواند به عنوان یک درمان طبیعی برای موخوره استفاده شود.
12. تقویت و رشد مو
مقادیر بالای ویتامین E موجود در روغن آرگان فولیکول های مو را تقویت کرده و باعث افزایش رشد مو می شود.
13. درمان موهای خشک و شوره سر
اگر موهای خشک و شکننده دارید یک بار در هفته از ماسک مو روغن آرگان استفاده کنید تا خشکی مو درمان شود.
4 تا 10 قطره روغن آرگان بر روی موهای خود بمالید و خوب ماساژ دهید، بگذارید یک شب بماند و صبح موهای خود را با آب و شامپو بشویید. اگر شوره سر دارید این روش را دو بار در هفته استفاده کنید.
14. درمان ریزش مو
روغن آرگان از ریزش مو جلوگیری کرده و باعث تقویت موی سر می شود.
چند قطره روغن آرگان را به شکل حرکت دایره ای بر روی پوست سر و موهای خود ماساژ دهید، بگذارید 15 دقیقه بماند و سپس موها را با آب و شامپو بشویید.
این روش را سه بار در هفته به کار ببیرید تا زودتر نتیجه بگیرید.
15. تقویت ناخن
روغن آرگان به عنوان نرم کننده طبیعی برای ناخن های شکننده استفاده می شود، روغن آرگان ناخن ها را تقویت کرده و باعث افزایش رشد ناخن ها می شود. علاوه بر این روغن آرگان از باکتری ها و عفونت های قارچی بر روی ناخن جلوگیری می کند.
هر شب قبل از خواب چند قطره روغن آرگان را بر روی ناخن ها بمالید.
16. مرطوب کننده لب
در هوای سرد و خشک، لب ها سریع دچار خشکی و ترک خوردگی می شوند، روغن آرگان به عنوان مرطوب کننده لب عمل کرده و خشکی لب را درمان می کند.
در دل دریای خزر جزیره زیباییای هست که پل چوبیاش را در عکسها زیاد دیدهایم و دلمان خواسته ما هم آنجا باشیم، جزیره آشوراده در استان گلستان که با اینکه خالی و متروک است ولی بازدیدکننده کم ندارد.
آشوراده کجاست؟
آشوراده بزرگترین جزیره ایرانی دریای خزر است که در میانکاله بندر ترکمن قرار گرفته و با بندر ترکمن ۱۰ کیلومتر فاصله دارد و فاصلهاش تا گرگان هم ۴۰ کیلومتر است. آشوراده یکی از جاهای دیدنی استان گلستان است که مقصد خیلیها برای سفر است. برای مثال در نوروز ۹۷، ۲۲ هزار گردشگر از این جزیره دیدن کردهاند.
می روید بندر ترکمن و از آنجا می روید اسکله. در اسکله بازارچه های صنایع دستی هست که لباس های ترکمنی می فروشند و رستوران هایی که می توانید غذاهایی مثل بورک(نانی که داخلش گوشت چرخ کرده و پیاز دارد) یا شیرینی هایی مثل قاطلمه و پیشمه و دونات بخرید و بعد سوار قایق هایی شوید که ۶۰ هزار تومان می گیرند(در سال ۹۷) و شما را به آشوراده می رسانند و همانجا توقف می کنند تا شما گشتتان را در جزیره بزنید و بعد به بندر ترکمن برتان می گردانند. کل جزیره را نیم ساعته می شود گشت و پرنده ها و اسب های وحشی را دید.
آشوراده یعنی چی؟
معنی آشور آده یا آشیر آداسی که به آشوراده تبدیل شده، جزیره آشور است. قدیمترها مردم بندر ترکمن دامهای خود را برای چرا به آشوراده میبردند، به همین دلیل ترکمنها به این جزیره مال آشیر هم میگویند. مال به معنی دام است و آشیر یعنی رساندن.
این جزیره از غرب به تنگه چپق اوغلی میرسد و در جنوب جزیره، خلیج گرگان قرار دارد.
اگر کمی تاریخ بخوانیم، میبینیم که این جزیره قبلا سه جزیره بوده، اما بهخاطر بالا آمدن سطح آب دریای خزر، دو جزیره آن زیر آب رفتهاند و حالا فقط همین یک جزیره روی آب مانده.
این جزیره تماشایی بهعنوان یکی از ۵۹ منطقه بینالمللی ذخایر طبیعی ثبت شده و در کنوانسیون جهانی رامسر هم جزو تالابهای مهم دنیا ثبت شده. برای رفتن به این جزیره باید به بندر ترکمن بروید، از اسکله سوار قایق شوید و ۱۰ دقیقه بعد در آشوراده هستید.
تاریخ آشوراده
کارشناسان میگویند شبه جزیره میانکاله که آشوراده در گوشهای از آن قرار دارد، احتمالا روی آبرفتهای دلتایی رودخانهی گوهرباران نکا بهوجود آمده.
جزیره، تاریخ پرماجرایی دارد. بعضیها معتقدند، همان جزیره آبسکون است که سلطان محمد خوارزمشاه در آن از دنیا رفته. صفویان در آن شکار میکردند و چند قلعه برای اقامتشان ساخته بودند که حالا رو به ویرانی هستند. در زمان آقا محمد خان قاجار، روسها آشوراده را تصرف کردند که نیروی ایران آنها را از جزیره بیرون کرد. اما در زمان محمد شاه قاجار دوباره روسها به جزیره برگشتند تا در استرآباد و بندرترکمن قلعه نظامی و مرکز تجاری و مسکونی بسازند.
روسها تا بعد از جنگ دوم جهانی در آشوراده ماندند. در زمان پهلوی اول قلعه نظامی روسها بازسازی شد و مدتی بهعنوان پاسگاه مرزی مورد استفاده قرار گرفت.
تا قبل از سال ۱۳۷۲ که در آشوراده سیل بیاید، حدود هزار نفر در آن زندگی میکردند و اینطور نبود که جزیره خالی از سکنه و متروک باشد. تا آن زمان جزیره، مدرسه، فروشگاه، شرکت تعاونی روستایی و امکانات کافی برای زندگی هم داشت، اما بعد از بالا آمدن آب دریا، مردم از آنجا رفتند و بیشترشان به میانکاله کوچ کردند. البته الان هم جزیره خالی از سکنه نیست؛ کارکنان شیلات در این جزیره زندگی میکنند و جزیره در ابتدای ورودی اش یک سوپرمارکت دارد که تنقلات و چای می فروشد.
چرا به این جزیره برویم؟
اینکه بدانیم در دریای خزر جزیره کوچک مسکونیای وجود دارد، جذاب است. هم قشنگ است و هم آرام و هم، صدای موجها، بخش جدانشدنیاش هستند. . این جزیره پاتوق همیشگی پرندگان مهاجر است و پناهگاه حیات وحش بهشمار میرود.
در هر فصلی به آشوراده بروید، پرندههای زیادی را میبینید که ممکن است بومی یا مهاجر باشند. تا اوایل قرن، در این جزیره ببر مازندران هم زندگی میکرد، البته آخرین ببر زنده را حدود ۴۰ سال پیش دیده بودند که متاسفانه شکار شده بود.
حالا پرندگان تنها جانوران جزیره نیستند. گذشته از انواع ماهی، ۴۰ درصد از خاویار ایران از حوالی این جزیره بهدست میآید.
تماشای فلامینگوها هم از تصویرهای جذاب این منطقه است. این جزیره، شغال، خرگوش، اسب وحشی، روباه، گراز، کبک و قرقاول هم دارد.
اگر اهل شنا و آبتنی هستید، لباس شنا هم همراهتان باشد. طرح دریا برقرار است و میتوانید تنی به آبهای خزر بزنید.
بوتههای تمشک را همه جا میبینید و درخت انار ترش هم تا دلتان بخواهد هست.
این جزیره یک قلعه مثلثی دارد که ثبت ملی شده. قلعه را روسها بهسبک معماری خودشان ساخته بودند. خانه وزیر مختار روس اثر تاریخی دیگر جزیره است که چیز زیادی از آن باقی نمانده و در حال ویران شدن است.
آشوراده هتل و اقامتگاه ندارد، یک قهوهخانه دارد که پیشنهاد میکنیم صبحانه را در آنجا بخورید.
باوجود شرجی شدید تابستانها، بهترین زمان سفر به آشوراده ابتدای بهار و پاییز است.
کجا اقامت کنیم؟
بعد از گشت و گذار در این جزیره و گشت و گذار در کنار ساحل و تماشای دریا، میتوانید راهی گرگان شوید و در هتل های گرگان اقامت کنید. از بندر ترکمن تا گرگان حدود یک ساعت با ماشین فاصله دارید.
گرگان هتلهای خوب ۳ و ۴ ستارهای دارد که امکانات و قیمت متفاوتی دارند. قیمت رزرو هتل در گرگان از ۱۰۲ هزار تومان شروع می شود.
جاذبههای نزدیک
شما برای رفتن به آشوراده از بندر ترکمن میگذرید؛ بنابراین، منطقی است که یک روز از سفر را به گشتن و خرید در بندر ترکمن بگذرانید.
اسکله توریستی بندر ترکمن میتواند سرگرمتان کند. هم جای تفریح است و هم خرید. میتوانید قایق پدالی یا موتوری سوار شوید یا در بازارهای ساحلی آن پرسه بزنید.
دوشنبه بازار بندر ترکمن خیلی دیدنیست. میتوانید از بازار بندر ترکمن صنایع دستی، خاویار، ماهی، برنج و لبنیات و البته شالهای ترکمنی بخرید و زنان ترکمنی را ببینید که با لباسهای رنگی و قشنگشان در ساحل نشستهاند. گلیم، فرش، قالیچه، نمد دو رو به معروف به قاشما گئجه، ابریشمبافی، لباسهای محلی و زیورآلات را در دوشنبه بازار پیدا میکنید.
بندر گز با بندر ترکمن فقط ۱۲ کیلومتر فاصله دارد. اگر زمان کافی داشتید، به جاهای دیدنی بندر گز هم می توانید بروید.
مسیر دسترسی
اگر از تهران سفرتان را شروع میکنید، ۳۸۷ کیلومتر در راه هستید. از جاده فیروزکوه به قائمشهر، ساری و بعد بهشهر میرسید. بعد از گلوگاه و کردکوی میگذرید و وارد بندر ترکمن میشوید. از اسکله بندرترکمن با قایق به آشوراده بروید.
اگر بخواهید با قطار سفر کنید، میتوانید بلیت قطار تهران به گرگان را تهیه کنید و از آنجا به بندرترکمن و بعد آشوراده بروید. اگر با اتوبوس هم بخواهید بروید اول باید بروید گرگان و بعد از آنجا بروید.
لباسهای رنگی اگرچه ظاهری زیبا و دوست داشتنی دارند و همه ما به داشتن آنها در کمد لباسهای خود علاقه داریم اما نگهداری و شستشوی این لباسها کار سادهای نیست. لباسهای رنگی چه روشن باشند چه تیره همیشه ممکن است به لباسهای دیگر رنگ پس بدهند و در این فرآیند بور شده و کهنه و فرسوده به نظر برسند.
به همین دلیل است که مراقبت از لباسهای رنگی ترفندهای خاص خود را دارد و شما تا زمانی که این ترفندها را رعایت نکنید نباید انتظار داشته باشید که لباسهای رنگی شما عمری طولانی داشته باشند.
در این مقاله ما به شما خواهیم گفت که شستن و مراقبت از لباسهای رنگی روشن و تیره را چطور انجام دهید تا این لباسها عمر بیشتری داشته باشند و به مدت طولانیتری نو و خوشرنگ باقی بمانند.
مراقبت از رنگ لباس یکی از مهمترین گامها در مراقبت از لباسهای رنگی است که در زیبایی و شیک بودن این لباسها نقش مهمی ایفا میکند. تا زمانی که رنگ لباس شما مثل روز اول درخشان و قوی باشد لباس شما نیز نو و زیبا به نظر خواهد رسید. به همین دلیل لازم است که در مورد لباسهای رنگی خود دقت و ظرافت خاصی به خرج دهید و آنها را با اصول و ترفندهای خاصی بشویید و استفاده کنید تا شاهد اتفاقات ناخوشایند و خراب شدن زودتر از موعد این لباسها نباشید. مهمترین مرحله در مراقبت از لباسهای رنگی شستشوی آنها است.
اگر شما این مرحله را درست انجام دهید عمر لباسهای خود را تا حد زیادی افزایش دادهاید. اما این مرحله برای هر نوع از لباسهای رنگی متفاوت و خاص است که در ادامه با آن آشنا خواهید شد.
روش شستن لباسهای رنگی
اولین گام برای شستن لباسهای رنگی جدا کردن آنها بر اساس شدت رنگ لباسها است. مثلا لباسهایی که رنگ روشن و تند دارند (مثل آبی پررنگ، سبز پررنگ، قرمز تند و …) در یک دسته و لباسهایی که رنگهای پاستل دارند (مثل صورتی، آبی آسمانی، لیمویی و … ) در دستههای دیگر قرار میگیرند. با این نوع دسته بندی شما اطمینان پیدا خواهید کرد که لباسهای پررنگتر به لباسهای کمرنگتر رنگ پس نخواهند داد و آنها را خراب نخواهند کرد.
در گام بعدی لباسها را پشت و رو کنید. این کار دو فایده دارد، اول این که با پشت و رو شدن قسمت رویی لباس شما در معرض فرآیندهای خشن شستشو قرار نخواهد گرفت و فرسوده نخواهد شد. دوم این که پشت و رو کردن لباس احتمال رنگ دادن آنها را به همدیگر کاهش میدهد و لباسها سالمتر باقی میمانند.
در گام بعدی برای شستشوی لباسهای رنگی شما به یک شوینده مناسب نیاز دارید. شویندههای معمولی ممکن است قدرت رنگبری بالایی داشته باشند و لباسهای شما را فرسوده و بور کنند اما یک شوینده مناسب برای لباسهای رنگی لباسها را طوری تمیز میکند که کمترین آسیب به رنگ و بافت آن وارد شود. البته اگر لباسهای شما کثیف و لک شده هستند بهتر است از پودرهای شوینده معمولی (آنزیم دار یا بدون آنزیم) که قدرت لکه بری بالایی دارند استفاده کنید.
در این مرحله شما باید برچسب مراقبتی لباس را به دقت بخوانید تا متوجه شوید که از چه دمای آب و کدام چرخه ماشین لباسشویی ( و یا شستشو با دست) باید برای شستن این لباس استفاده کنید. معمولا لباسهایی که رنگی هستند باید با دمای پایینتر آب شسته شوند چون در دمای بالا میزان رنگ دهی الیاف لباس افزایش پیدا میکند اما در آب سرد این قابلیت بسیار کمتر است.
با در نظر گرفتن این نکات و مراحل شستن لباسهای رنگی ساده به نظر میرسد اما اگر با رعایت همه این ترفندها باز هم لباس شما رنگ بدهد چه باید کرد؟ باید بگوییم که رنگ دادن لباسها در درازمدت اجتناب ناپذیر است و لباسی که چندین فصل استفاده شده باشد قطعا کمرنگتر از یک لباس رنگی نو است. اما شما میتوانید این فرآیند را در مراحل شستشوی لباس متوقف کنید، فقط کافی است نکات گفته شده را رعایت کرده و لباس را از دما و حرارت بالا حفظ کنید. اگر لباسی را که رنگ داده است در خشک کن ماشین لباسشویی قرار دهید این رنگ رفتگی روی لباس تثبیت خواهد شد اما اگر با آب سرد آن را آبکشی کنید مقداری از رنگ مجددا به لباس باز خواهد گشت.
این نکته را نیز فراموش نکنید که لباسهای نو بیشتر مستعد رنگ دادن هستند پس لازم است که حتما آنها را جدا و با آب سرد بشویید و حتما شستن آنها را پشت و رو کنید تا میزان رنگ دادن لباس به حداقل برسد. قبل از شروع فرآیند شستشوی لباس نیز تست رنگ دهی را فراموش نکنید، یک دستمال سفید را کمی مرطوب کنید و روی لباس بکشید، اگر دستمال رنگی شد این لباس مستعد رنگ دادن است، در غیر این صورت میتوانید با خیال راحت آن را بشویید.
روش شستن لباسهای تیره
لباسهایی که رنگهای تیره مثل سرمهای، بنفش، خاکستری و … دارند به روش مشابهی نیاز به شستشو و نگهداری دارند. اما شما برای اطمینان بیشتر میتوانید آنها را از نظر رنگ، دسته بندی کرده و جداگانه بشویید. نکات و مراحل مربوط به شستشوی لباسهای رنگی تیره تا حد زیادی شبیه به لباسهای رنگی معمولی است که در بخش قبلی بیان شد اما بهتر است نکات زیر را نیز مد نظر داشته باشید:
لباسهای تیره را در آب سرد بشویید، این کار از رنگ دادن و بور شدن لباسهای شما جلوگیری میکند.
برای شستن لباسهای تیره از یک مایع شوینده مناسب برای لباسهای رنگی استفاده کنید. این مساله در مورد لباسهای تیره اهمیت زیادی دارد چون حل کردن شویندههای پودری در آب (به خصوص آب سرد) کار سادهای نیست و ممکن است ذراتی از این شویندهها روی لباسهای تیره شما باقی بمانند و لکههای سفیدی به جا بگذارند که ظاهر نامناسبی به لباس رنگی تیره شما خواهد داد. اما با استفاده از مایعهای شوینده این مشکل پیش نخواهد آمد.
از برنامه شستشوی کوتاه مدت ماشین لباسشویی برای شستن این لباسها کمک بگیرید. چون هرچه لباس شما مدت کمتری در آب خیس بخورد احتمال بور شدن و رنگ دادن آن نیز کمتر خواهد بود.
پس از شسته شدن لباس و قبل از خشک کردن، حتما لباس را به دقت بررسی کنید تا هیچ اثری از لکه شوینده یا لکههای کثیفی دیگر روی آن باقی نمانده باشد چون به دلیل رنگ تیره لباس، مشخص کردن این لکهها در حالت خیسی ساده نیست اما وقتی لباس خشک شود لکهها کاملا نمایان خواهند شد.
اگر در دسته بندی رنگی لباسها مشکل دارید توصیه ما این است: رنگهای قرمز تا صورتی را با هم و رنگهای آبی و بنفش را با هم دسته بندی کنید و بشویید. اما لباسهای جدید را که هنوز تست نکرده و نشستهاید حتما جدا بشویید.
پس از شستشوی لباسهای تیره میتوانید از خشک کن استفاده کنید اما حتما آن را در پایینترین دمای ممکن قرار دهید تا از رنگ دادن لباس جلوگیری شود. فراموش نکنید که پهن کردن طولانی مدت لباسهای تیره زیر نور خورشید میتواند باعث بور شدن آنها شود پس ترجیحا این کار را انجام ندهید و یا مدت آن را محدود در نظر بگیرید.
روش شستن لباسهای مشکی
لباسهای مشکی بخش مهمی از مجموعه لباسهای همه ما را تشکیل میدهند و این لباسها همیشه در خطر بور شدن و رنگ دادن قرار دارند. اما با رعایت چند نکته میتوان عمر و زیبایی لباسهای مشکی و خیلی تیره را به حداکثر رسانید:
حتما لباسهای مشکی را قبل از شستشو پشت و رو کنید و تا آخرین مرحله و حتی تا خشک شدن کامل نیز آن را پشت و رو نگه دارید.
همیشه لباسهای مشکی را در دمای زیر ۳۰ درجه بشویید.
از یک مایع شوینده مخصوص لباسهای مشکی استفاده کنید. این شویندهها میزان رنگبری بسیار کمی دارند و به خوبی در آب حل شده و هیچ لکه و سفیدی از خود به جا نمیگذارند.
مثل لباسهای رنگی تیره، لباسهای مشکی را نیز در کوتاهترین چرخه شستشوی ماشین بشویید تا میزان رنگدهی و بور شدن به حداقل برسد.
لباسهای مشکی را در یک فضای سربسته مثل روی شوفاژ و حوله خشک کن خشک کنید چون قرار گرفتن در مقابل نو خورشید باعث بور شدن و کهنه شدن لباسهای تیره شما خواهد شد.
در مراسم معرفی گلکسی نوت 9 شاهد یک عنوان ویژه بودیم که در آن گفته می شد گلکسی نوت 9 بهترین موبایل برای تماشای ویدیو روی یوتیوب به انتخاب گوگل است! در حقیقت یک Signature Device برای یوتیوب بوده و حالا مشخص شد که گلکسی نوت 9 تنها دستگاهی که این عنوان را دارد نیست. در ادامه با ما همراه باشید تا لیست بهترین موبایل برای تماشای ویدیو روی یوتیوب به انتخاب گوگل را ببینیم.
شاید بپرسید “رو چه حساب؟” و اگر این سوال دارید باید تصویر بالا رو ببینید. گوگل 6 موضوع مهم را برای انتخاب این دستگاه که همه پرچمدار هم هستند، عنوان کرده است. توانایی پخش ویدیو های HDR، محتوای 360 درجه، محتوای 4، محتوای با فریم بالا، نسل بعدی کدینگ ویدیو و عملکرد DRM بهتر از جمله مواردی است که سبب شده مثلا آیفون X در این لیست نباشد!
البته عدم وجود برخی از این موارد! لیست موبایل های منتخب یوتیوب را که 19 دستگاه از برندهای مختلف اندرویدی هستند را در ادامه می بینیم:
به صورت کلی می توان گفت که گویی گوگل پرچمدارهای 2017 و 2018 برندهای اندرویدی را در لیست Signature Divece یوتیوب جای داده است. این که آیا این موبایل ها می توانند برای تماشای ویدیو در حالت عادی و بدون یوتیوب خوب باشند یا خیر هم پاسخ مثبت است اما اگر حداقل یکی از آن 6 فاکتور که بالاتر گفتیم در ویدیوهای غیر یوتیوبی شما وجود نداشته باشد، تفاوت زیادی را متوجه نمی شوید. علاوه بر اینکه باید بدانید همه محتواهای روی یوتیوب این 6 فاکتور را ندارند.
در حقیقت آیفون X هم با نمایشگر OLED با کیفیت و دقیقش برای تماشای ویدیو لذت بخش است یا کلا نمایشگرهای Super AMOLED که حتی روی سری گلکسی J سامسونگ وجود دارند، برای تماشای ویدیو فریبنده هستند. این لیست بیشتر برای برجسته کردن ویژگی ویدیوهای یوتیوب و دستگاه هایی است که از آن پشتیبانی می کنند و به صورت کلی می توان گفت حضور موبایل در این لیست یک شرط کافی برای کیفیت بالای تماشای هر نوع ویدیویی روی موبایل شما هست اما شرط لازم نیست. یعنی اگر موبایل شما درون این لیست نیست اما نمایشگر AMOLED دارد (مثلا) یا یک نمایشگر IPS با کیفیت دارد می تواند همچنان برای تماشای ویدیو خیلی خوب باشد.
با پیشرفت هرچه بیشتر علم، مسلما فناوری به کار رفته در انواع ابزارها از جمله وسایل نقلیه و خودرو نیز پیچیدگی چشمگیری خواهد داشت. از این رو به ضرس قاطع میتوان گفت: ساختار، فناوری و پیچیدگی خودروهای امروزی چیزی فراتر از خودروهای دو یا چند دهه پیش است.
برای مثال این روزها بسیاری از خودروسازان معتبر جهان سراغ پیشرانههای اصطلاحا پرخوران (تنفس مصنوعی) شده با فناوری توربوشارژ یا سوپرشارژ میروند، زیرا با بهرهگیری از توربوشارژر یا سوپرشارژر میتوان از حجم موتور کمتر، قدرت و راندمانی بالاتر گرفت. اما پیشرانههای توربو یا سوپرشارژ، با وجود مزایا و تواناییهای فراوان، حساسیتهایی هم دارند که با توجه به افزایش خودروهای توربوی موجود در بازار - از محصولات چینی گرفته تا دنا و سورن توربوی داخلی و بسیاری از خودروهای خارجی - اگر قصد خرید یک خودروی مجهز به پیشرانه پرخوران شده را دارید، برای سالم ماندن آن میبایست برخی نکات را مد نظر قرار دهید.
همچنین از آنجا که این روزها تمایل به استفاده از خودروهای مجهز به گیربکسهای اتوماتیک در بین ما بیشتر شده و برخلاف قبل، خودروهای متعددی با این نوع جعبه دنده در بازار وجود دارند، بهتر است با توجه به پیچیدگی و حساسیت این نوع گیربکس و از همه مهمتر هزینه بالای تعمیرات و قطعات آن، باید نکاتی را برای سالمتر ماندن جعبه دنده خودرویتان بدانید. در ادامه به ده نکته برای نگهداری از خودروهای اتوماتیک و توربو خواهیم پرداخت.
ظرافت های راندن خودرویی با پیشرانه توربو
1- بنزین
شاید بتوان گفت اصلیترین رکن برای سالمتر ماندن موتور یک خودروی توربو، بنزین مورد استفاده در آن است. در واقع از آنجا که موتورهای توربو برای رسیدن به بازده قابل قبول، به سوختی با کیفیت بالا، درصد ناخالصی پایین و در نهایت عدد اکتان استاندارد نیاز دارد. به این ترتیب اگر مالک یک خودروی توربو هستید، به شما پیشنهاد میکنیم در هر بار سوختگیری از بنزین سوپر یا مکمل اکتان استاندارد و مرغوب استفاده کنید.
توجه داشته باشید مکملهای ارزانقیمت نهتنها تاثیری در افزایش عدد اکتان ندارند بلکه موجب بروز آسیب هم میشوند. یکی از دلایل اهمیت استفاده از بنزین اکتان بالا در پیشرانههای توربو، بالا بودن عدد تراکم عمده این دسته از موتورهاست که در صورت پایین بودن اکتان مساله ناک (صدای ضربه در موتور) و پدیده خودسوزی (احتراق مخلوط هوا و بنزین پیش از جرقهزنی) پیش میآید که به مرور زمان آسیب شدیدی به قطعات پیشرانه وارد خواهد کرد.
2- گرمکردن و سردکردن
هرچند روند گرمکردن موتور در ابتدای استارت در هر خودرویی با هر پیشرانهای بسیار مهم و حیاتی است اما این موضوع در خودروهای توربو بیشتر اهمیت پیدا میکند. در واقع شروع حرکت به محض استارت در خودروهای توربو به منزله «سَم» است! به همین علت پس از استارت (خصوصا در فصول سرد) ابتدا باید دو تا سه دقیقه به موتور فرصت دهید تا گردش روغن در بین تمام قطعات انجام گیرد سپس تا یکی دو کیلومتر با کمترین دور موتور ممکن رانندگی کنید تا تمامی قطعات دوار بخوبی گرم شوند.
البته در فصول سرد سال و مناطق سردسیر، گرمشدن خودرو باید با وسواس و حوصله بیشتری انجام شود. ضمن اینکه اگر از مسافتی طولانی برمیگردید یا چند دقیقهای را با دور موتور بالا به رانندگی هیجانی پرداختهاید، بهتر است پیش از خاموش کردن و ترک خودرو، چند کیلومتری را با کمترین سرعت و دور موتور ممکن رانندگی کنید. پس از توقف نیز منتظر بمانید تا فن دور بالای خودرو یک دور کار کند و دما را به حداقل برساند و پس از آن پیشرانه را خاموش کنید.
3- روغن
روغن را میتوان خونی دانست که در رگهای موتور خودرو جاری است. پس در انتخاب یک روغن مناسب خصوصا برای خودروهای توربو کاملا وسواس به خرج دهید. در واقع پیش از هرچیز پیشنهاد ما این است که برای انتخاب یک روغن با گرانروی و سطح کیفی (ایپیآی) مناسب، به دفترچه راهنمای خودرو مراجعه کنید. اما به طور کلی بهتر است برای پیشرانههای توربو از روغنهایی با سطح کیفی SM به بالا استفاده کنید و همچنین اصولا در خودروهای توربو روغنهای روانتری مثل 30-0، 50-30، 40-10 و... استفاده میشود که اصولا روغنهای با گرانروی پایینتر، کیفیت ساخت بهتری هم دارند و اصولا از برندهای معتبرتری قابل انتخاب هستند.
به همین علت بر حسب فصلی که در آن قرار دارید و البته نوع پیشرانه خودرو، از روغنی با گرانروی مناسب استفاده کنید. همچنین پیشنهاد میشود در خودروهای توربو، روغن موتور را زودتر از موعد همیشگی عوض کنید. برای مثال روغنی که میتواند بیش از 6000 کیلومتر دوام بیاورد در یک خودروی توربو باید کمتر از 5000 هزار کیلومتر کار کند.
4- فیلتر هوا
توربوشارژر و سوپرشارژر در واقع قطعاتی هستند که به صورت مازاد روی یک موتور عادی قرار میگیرند تا هوا را با فشردگی بیشتری به داخل سیلندر تزریق کنند تا احتراق بهتر و بیشتری صورت بگیرد. به فرآیند فشردهسازی هوا، برای تزریق به منیفولد ورودی موتور بوست گفته میشود که میزان بوست تولیدی در هر خودرو و هر توربوشارژر متفاوت است. برای مثال توربوشارژر برخی خودروها به صورت فابریک با پنج پیاسآی بوست وارد مدار میشوند و در برخی خودروهای دیگر نیز میزانی کمتر یا بیشتر دارند.
به این ترتیب نحوه رسیدن هوا به توربوشارژر حائز اهمیتی فراوان است و از همین رو پیشنهاد میشود فیلتر خودرو را همیشه تمیز نگه دارید تا بوست مورد نظر با سهولت بیشتری تولید شود و فشاری روی توربوشارژر که قطعهای حساس است، وارد نشود. همچنین در صورت استفاده از فیلتر هوای نامرغوب که هوا را به خوبی از منافذش عبور نمیدهد هم این موضوع تکرار خواهد شد.
5- هر توربویی خودروی مسابقه نیست!
عنوان «توربو» این ذهنیت را در بین بسیاری از افراد به وجود میآورد که خودرو لزوما قدرت بسیار بالا و شتاب رعد آسایی دارد! اما نه! این روزها بسیاری از خودروهای اقتصادی برای این که کمترین آلایندگی و بیشتری بازده را داشته باشند، از توربوشارژر استفاده میکنند و از این رو نباید توقع شتاب و کشش خارقالعاده از هر خودروی توربویی داشت. برای مثال تویوتا سیاچآر بنزینی که از موتور 2/1 لیتری توربو بهره میبرد، به هیچ وجه خودروی سریع و پرشتابی نیست و از آن نباید انتظاری در حد یک خودروی اسپرت داشت! به این ترتیب باید گفت از آنجا که عمده خودروهای توربوی موجود در بازار ایران جزو همین موارد اقتصادی با پیشرانههای کمحجم توربو هستند و ساختار کلی موتور این دسته از خودروها مثل خودروهای اسپرت مناسب اعمال فشار بیش از اندازه نیست، باید با آن مدارا کنید!
نکات مهم در رانندگی با گیربکس اتوماتیک
1- محکم ترمز بگیرید
در خودروهای اتوماتیک برای این که بتوانید وضعیت لیور دنده (دسته دنده) را بین حالات مختلف (مثل P، N، D، R و...) تغییر دهید، باید ابتدا ترمز بگیرید و سپس لیور را حرکت دهید. در غیر این صورت وضعیت تازه با ضربه یا اصطلاحا تقه انتخاب خواهد شد که این موضوع برای سرنشینان آزار دهنده خواهد بود و به گیربکس آسیب میرساند. در گیربکسهای قدیمی بدون نگه داشتن ترمز، لیور حرکت میکرد اما در خودروهای جدید تا قبل از فشردن ترمز نمیتوانید وضعیت لیور را تغییر دهید. با این حال توجه داشته باشید هنگام تغییر وضعیت لیور، ترمز را تا انتها و نه نیمه نگه دارید تا آسیبی متوجه گیربکس خودروی شما نشود.
2- تعویض روغن
بسیاری از افراد فکر میکنند روغن موجود در گیربکسهای اتوماتیک نیز همچون خودروهای دندهای به تعویض نیاز ندارد و تنها باید بازدید و در نهایت سرریز شود! اما مساله اینجاست که روغن گیربکسهای دندهای و اتوماتیک هر دو نیاز به تعویض دورهای دارند و این تصور به طور کامل اشتباه است که روغن فابریک کارخانه باید داخل گیربکس بماند! اما حساسیت این موضوع در مورد گیربکسهای اتوماتیک بیشتر است و از این رو پیشنهاد میشود به صورت دورهای به تعویض روغن گیربکس خودروی دنده اتوماتیکتان بپردازید. در واقع روغن گیربکسهای اتوماتیک تنها به سه صورت قابل تعویض است.
نخست این که پیچ تخلیه کارتل یا خود کارتل را باز کنید که در این صورت تنها نیمی از روغن تخلیه میشود و بقیه روغن داخل توربین، بین صفحات گیربکس و در قطعات دیگر این بخش باقی خواهد ماند که به این کار اصطلاحا تعویض سر روغن میگویند. مورد بعدی این که با استفاده از دستگاهی به نام دیالیز روغن، روغن قبلی را به صورت کامل تخلیه و روغن جدید را تزریق کنید که در این صورت کل حجم روغن تخلیه میشود و هیچ جای نگرانی برای مالک باقی نمیگذارد که البته این دستگاه در هرجایی یافت نمیشود و اصولا علاوه بر هزینه روغن، اجرت تعویض را نیز به همراه خواهد داشت. و سومین مورد این که گیربکس را به طور کامل دمونتاژ کنید تا روغن به صورت کامل تخلیه شود که البته این مورد تنها در صورت تعمیر اساسی گیربکس انجام میگیرد. پیشنهاد عمده کارشناسان این است که «سر روغن» هر 25 تا 40 هزار کیلومتر و روغن کامل هر صد هزار کیلومتر تعویض شود.
3- «پی» به معنای ترمز پارک نیست!
در تمام گیربکسهای اتوماتیک نخستین وضعیت پیش فرض، وضعیت P است که این حرف انگلیسی به معنای وضعیت پارک است. در این حالت گیربکس در حالت خلاص و یک پین داخل یکی از پینیونهای خروجی گیربکس قرار میگیرد تا شبیه در دنده قرار دادن گیربکسهای دستی هنگام پارک، مانع حرکت خودرو شود. اما برخی افراد تصور میکنند این وضعیت برای نگهداشتن خودرو در شیب کافی است و ترمزدستی را فراموش میکنند.
اما موضوع این است که پین مذکور عمر و دوامی محدود دارد و به همین خاطر در صورت تحمل فشار بیش از اندازه در شیب، ممکن است خیلی راحت بشکند! که تعویض آن نیز نیازمند باز کردن کامل گیربکس است. به این ترتیب زمانی که خواستید در شیب (حتی ملایم) پارک کنید، نخست ترمز را تا انتها بگیرید، دنده را در حالت N قرار داده و ترمزدستی (یا پایی) را تا انتها درگیر کنید. سپس پای خود را از روی ترمز برداشته و دوباره روی ترمز بگذارید و وضعیت P را انتخاب کنید. با این کار وزن خودرو روی ترمز دستی وارد میشود و نه گیربکس که قطعهای به مراتب حساستر است.
4- حالت دستی
در عمده گیربکسهای اتوماتیک حالت دستی به صورت تیپ ترونیک یا در قالب دندههای سنگین قرار دارد. برای مثال در گیربکس ماکسیما، دو وضعیت L1 و L2 وجود دارد که استفاده از هر کدام از این دو وضعیت، دنده را برای شما محدود خواهد کرد. برای مثال در صورت انتخاب L1، تنها دنده یک را خواهید داشت و با قرار دادن شیفتر در دومین گزینه یعنی L2، شما با دو دنده یک و دو رانندگی خواهید کرد. همچنین در گیربکسهای تیپ ترونیک نیز شما قادر خواهید بود تا به صورت دستی دنده را کم یا زیاد کنید.
اما نکته اینجاست که گیربکسهای اتوماتیک برخلاف نامشان که به معنای خودکار بودن است، در برخی موارد مثل جادههای کوهستانی یا شرایط لغزنده خیابان و... نمیتوانند آنطور که باید تصمیم بگیرند و مدام برای انتخاب دنده مد نظرشان درگیر شیفت کردن (به بالا و پایین) دنده هستند. به این ترتیب پیشنهاد میشود در این شرایط از حالت دستی گیربکس استفاده کنید تا از شیفت مدام گیربکس که در درازمدت به مجموعه آسیب میرساند جلوگیری کنید.
5- در ترافیک و پشت چراغ قرمز
بارها دیده شده برخی افراد عادت دارند به محض رسیدن به چراغ قرمز دنده را در وضعیت پارک قرار دهند و حتی دیده شده بسیاری از افراد در ترافیک شهرهایی مثل تهران، مدام در حال تغییر وضعیت دنده بین N و P هستند. موضوع اینجاست که وضعیت P مناسب پشت چراغ قرمز نیست و بهتر است برای توقف موقت از حالت N استفاده کنید تا پین ذکر شده در بالا کمتر درگیر شود. همچنین بسیاری از کارشناسان بر این عقیده هستند که برای توقفهای کمتر از 30 تا 40 ثانیه، بهتر است وضعیت گیربکس را تغییر نداده و تنها به نگه داشتن ترمز در حالت D بسنده کنید. اما اگر نیاز به توقف بیش از این مدت بود، حالت N را انتخاب کنید و ترمزدستی را بکشید یا ترمز را نگه دارید. تغییر وضعیت مداوم لیور استهلاکی بیش از توقف 30 تا 40 ثانیهای در حالت D دارد.